Welke baan wil je nou?!


Fijn hè van die lijnen in het zwembad die het verdelen in van die keurige banen.
Ik houd ervan. Het is lekker overzichtelijk en duidelijk. Iedereen zijn eigen baan en gaan. Op mijn maandag tijdens mijn zwem-lunch-break ontbreekt het aan die lijnen. Dat is vragen om problemen, nou een probleem in dit geval. De schuinzwemmer.

 
Baan Zwembad



Afgelopen maandag hing ik bungelend aan de waterkant en nam ik de situatie eens in mezelf op.
De schuinzwemmer is een man van middelbare leeftijd die met zijn badmuts en duikbrilletje op, geheel op zijn eigen wijze zijn banen door het zwembad zwemt. Schuin, soms naar links, soms naar rechts maar nooit recht. Grote stukken zwemt hij onderwater, waarbij hij als een orka naar boven komt om naar adem te happen, om daarna zijn weg weer te vervolgen. Hij is aan het zwemmen, de rest van het zwembad bestaat niet.

De eerste keer dacht ik nog: die man is vast vandaag zijn gevoel voor richting een beetje kwijt, kan gebeuren toch. De volgende keer zal hij wel beter opletten. Niet dus! Natuurlijk is hij er elke week en zwemt hij telkens weer net zo schuin als die eerste keer. De man bleek al snel een waar begrip onder de Gouwebad zwem-lunch-club. Ik zie dat begrijpende blikken worden uitgewisseld onder de "echte" zwemmers. Man! Kies nou toch een baan, je ziet het ze denken.
Dat doet hij, hij kiest zijn eigen baan. De schuinzwemmer, een man die zijn plek opeist.

Naast de schuinzwemmer zie ik ook nog verschillende theekransjes in het zwembad.
Dames op leeftijd in een degelijk zwart badpak van de livera, die altijd gezellig samen komen zwemmen. Ze blijven steevast naast elkaar zwemmen op een tempo dat zelfs mijn dochter zonder zwemdiploma nog kan bijhouden. Druk babbelend hebben ze het over de vakantie met de caravan naar zuid-duitsland of de aankomende bingo-avond, allemaal zonder oog voor de anderen zwemmers om hen heen. Ze bezetten met gemak twee banen het zwembad. Die theekrans dames, ze nemen hun ruimte in.

Met al die ruimte-innemers, is er nog beperkte ruimte over voor de echte zwemmers.
De fanatiekelingen, de metervreters, zwembadzwoegers, de groep waartoe ik mezelf ook graag reken. Doe ik gewoon! Deze groep zie ik spartelend, watertrappelend en zigzaggend om de schuinzwemmer en door de theekransjes heen zwemmen, om op een of andere manier toch maar te doen waar een zwembad in de basis voor bedoeld is: zwemmen.

Zo vanaf de waterkant herken ik in deze situatie ineens mijn persoonlijke uitdaging: ruimte in nemen.
Damn! ik doe het weer valt ineens keihard binnen. Ik pas mezelf aan, letterlijk! Ik houd niet vast aan mijn baan maar ik wijk steeds weer uit om een aanvaring te voorkomen. Ik geef de schuinzwemmers en de theekransjes de ruimte die zij opeisen. Zij zijn super goed in ruimte innemen.

Wat nu?
Ik sta voor de keuze: accepteren of confronteren. Ik kies voor het eerste. Voor mij is het een gevalletje: pick your battles. Iemand wijzen op zijn schuin-zwem-gedrag, ik zie daar het nut niet van in. Ik accepteer dat ik mezelf aanpas, dat ik ervoor kies om de ander de ruimte te geven. Dat is een prachtige kwaliteit: ik houd rekening met anderen.

Het zorgt ervoor dat ik op een creatieve manier omga met de ruimte die er wel is. Met een glimlach zet ik mezelf af tegen de rand van het zwembad.

Ben jij jezelf ervan bewust wanneer jij je aanpast?

Liefs,


Ben jij toe aan de volgende stap in je loopbaan? Wil jij nu eens kiezen voor jezelf?
Daar kan loopbaancoaching jou bij helpen. Neem dan gerust contact met mij. Dan plannen we in overleg een afspraak voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek.

Contact