Hoe lief ben jij voor jezelf?


Februari, de maand van de liefde.
Ja uiteraard, want op 14 februari is het Valentijnsdag! Heel eerlijk, ik doe er niks aan. Lief zijn voor je naasten vind ik een heel jaar lang belangrijk, niet alleen op die ene dag in die ene maand. Lief zijn, aandacht geven aan en zorgen voor anderen. Het is zo vanzelfsprekend als elke dag opstaan, eten, tanden poetsen.

Lief zijn voor jezelf, dat is vaak een heel ander verhaal.
We zijn vaak enorm zelfkritisch, en ik ben daarop geen uitzondering. Als ik s’ morgens in de spiegel kijk klinkt er in mijn achterhoofd een geniepig stemmetje. Kijk nou, zegt het stemmetje, kijk dan die buik. Vreselijk, dit kan echt niet hoor. Je lijkt wel zwanger! Doe er nou eens wat aan. Wees niet zo lui. Stop nou eens met snoepen. Val toch af, zwakkeling!

 



Zie je deze foto hierboven? Dat ben ik.
Dit is inmiddels zeker zo’n 16 jaar geleden. Destijds was ik super fanatiek bezig met stijldansen. Elke week oefende ik minstens twee avonden en deed regelmatig mee met wedstrijden. Alleen al als ik naar deze foto kijk, dan word ik weer intens gelukkig. Het herinnert mij aan een fantastische tijd. Ik zweefde stralend over de dansvloer. Op de foto zie ik iemand die intens geniet van waar ze mee bezig is, geluk uitstraalt en die bovendien super slank is!

Gelukkig was ik zeker in die tijd, ik weet alleen ook nog hoe ik naar mezelf keek. Ik vond mezelf toen ook al te dik. Ik had een buikje – met de nadruk op “kje” waar ik vanaf wilde en waar ik altijd moeite voor deed om het te verbergen. Nu baal ik ervan dat ik zo kritisch was op mezelf destijds. Het lijkt nu totale waanzin.

We zijn de beste in zelfkritiek
We moeten van onszelf perfect, slank, succesvol en elke dag fantastisch zijn. Een aantrekkelijke partner, een nette huisvrouw, gezellige moeder, zorgzame dochter, actieve en ambitieuze werknemer. Het patroon van “streng” naar jezelf zijn ontstaat vaak al in je jeugd, het is je aangeleerd. Waren jouw ouders kritisch op jou, of misschien juist op zichzelf! Het zijn vaak zelfs signalen die niet eens direct tegen jou zijn uitgesproken. Een moeder die voor de zoveelste keer op dieet gaat bijvoorbeeld en die klagend voor haar kledingkast staat.

Door constante zelfkritiek raak je eerder depressie, maar in ieder geval zal het eerder leiden tot somberheid, verdriet en een verlaagd vertrouwen in jezelf. Er blijkt nog steeds een misverstand te bestaan dat zelfkritiek nodig is om jezelf tot het uiterste te brengen in prestaties. Zonder zelfkritiek wordt je lui en bereik je niks. Niets is minder waar. Juist mensen die met meer compassie naar zichzelf kunnen kijken bereiken meer.

Wees je eigen beste vriendin
Zelfcompassie betekend niet dat je jezelf alles maar toestaat, geen rekening meer houdt met je omgeving en de kantjes er vanaf loopt. Zelfcompassie gaat over met mildheid naar jezelf kijken. Jezelf vergeven als je faalt, zoals een vriendin dat ook zou doen.

Vraag een vriendin hoe ze jou ziet en het zal niet in de buurt komen van hoe jij soms over jezelf denkt. Zij zal je liefdevol en warm benaderen en gaat er iets mis, dan zal ze luisteren en je steunen. En zo is geldt dat ook andersom, want stel je toch eens voor dat je net zo streng en hard voor je beste vriendin zou zijn, als dat je bent voor jezelf?

Wees dus vanaf nu wat liever voor jezelf. Zo lief als je bent voor je beste vriendin. Oefen in zelfcompassie door te mediteren of door simpelweg in de spiegel te kijken en bewust stil te staan bij je eigen gedachten.

Met die gedachte in mijn hoofd kijk ook ik nu heel anders in de spiegel. Mijn innerlijke stem zegt mij dat het helemaal niet gek is dat mijn buik dikker is, ik heb immers een kind op de wereld gezet. Ook moedigt de stem mij aan en zegt: joh, je bent eerder 20 kilo ben afgevallen, dus je kan het!

De foto van 16 jaar geleden helpt mij ook. Het is een blijvende herinnering om te stoppen met zelfkritiek. Het heeft geen zin. Ik ben goed zoals ik ben.

Wat ik jou wens op deze dag van de liefde lieve lezer, is dat jij mild kunt zijn voor jezelf. Elke dag opnieuw.

Lieve groet,