Burn-out. Allemaal aanstellerij!?


De laatste tijd gonst dit onderwerp weer volop in alle media: de burn-out. Er wordt over geschreven, over gepraat en vooral veel over geoordeeld.

Vloggers met een burn-out die eerst een vlog maken over hun burn-out terwijl ze eigenlijk zouden moeten stoppen met het werk dat ze blijkbaar niet aan kunnen, althans dat vinden de "experts" achter de roddeldesk van Hollands populairste showbusiness programma.

Een burn-out, gefeliciteerd! Nu hoor je er helemaal bij!
Burn-out is een hot-topic en iedereen heeft er zijn ongezouten mening over en vind overigens ook dat ze die gewoon de wereld in mogen slingeren. Het lijkt een trend te worden om burn-out in de categorie “hip”, “modeverschijnsel” en/of “aanstellerij” te plaatsen. Echt iets van nu, vroeger had niemand een burn-out, dat hoor je telkens weer opnieuw. En als je er last van hebt, dan stop je toch gewoon met werken!

Dat het nu vaker voor komt dan vroeggahh, daar zit best wat in. Het komt vast en zeker meer voor. Tijden zijn nu eenmaal veranderd, werk is veranderd, mensen zijn veranderd, de dagelijkse invulling van ons leven is veranderd. We staan bijna voortdurend bloot aan prikkels. Sta er eens bij stil wat de introductie van de email en de smartphone allemaal teweeg heeft gebracht. Het effect van deze moderne technologie op de manier waarop we met elkaar communiceren en werken.

Maar goed, er zijn natuurlijk genoeg mensen die helemaal geen burn-out krijgen van die moderne technieken en ik zie deze ook zeker niet als "schuldig" of oorzaak. Het is slechts een van de vele factoren die ertoe kunnen bijdragen dat sommige mensen in een burn-out terecht komen, net zoals dat ook geldt voor iemands karaktereigenschappen en overtuigingen. Het is altijd een optelsom.

Zelf zal ik niet zeggen dat ik een burn-out heb gehad. Bij mij ontbrak het aan een aantal symptomen zoals de slapeloze nachten maar verder vertoonde ik alle tekenen van een stevige overspannenheid. Heel eerlijk, ik ben blij dat het bij overspannenheid is gebleven! Ik vond dat wel meer genoeg hoor. Ik hoef echt geen burn-out omdat dat nu eenmaal "hip" is.



Vanwaar nou dit hele artikel, waar wil je hiermee naartoe vraag je je nu misschien wel terecht af.
Nou, ik heb moeite. Moeite met diegene die graag zo hun uitgesproken mening over burn-out ventileren.

Beseffen ze zich wel wat voor beeld ze zo publiekelijk communiceren? Wat voor effect het kan hebben als ze dingen zeggen in de trant van: dan stop je toch gewoon met werken? dan ga je toch gewoon iets anders doen? stel je niet zo aan zeg! zo moeilijk is jouw baan toch niet!

En ja ik weet het je kunt statements van dit soort types ook gewoon naast je neerleggen want ook dit zijn gewoon mensen met hun eigen karaktertrekjes en overtuigingen, maar toch slingeren ze deze boodschappen wel net na de avondmaaltijd zo de maatschappij in.

Weten ze wel dat juist met dit soort uitspraken het voor sommige mensen nog moeilijker wordt om toe te geven dat ze er helemaal doorheen zitten, overspannen zijn, dat ze het niet meer aankunnen. Dat ze zoooo ontzettend moe zijn, dat s’ochtends nog voor het opstaan de stress in hun lijf schiet en dat ze zich s’avonds in slaap huilen omdat ze niet meer weten hoe ze verder moeten.

Weten ze dan niet hoe mensen zich vaak schamen? Hoe graag deze mensen gewoon willen meedraaien in de samenleving. Hoe perfectionistisch deze mensen vaak zijn. Hoeveel verantwoordelijkheidsgevoel ze hebben. Hoe gevoelig ze zijn en dat ze bovendien echt niet zitten te wachten op het stempel burn-out, om er “lekker” helemaal bij horen.

Hierbij dus een oproep. Laten we stoppen met oordelen. Laten we ervan uit gaan dat niemand zit te wachten op een burn-out, overspannenheid of wat dan ook. Laten we ervan uit gaan dat mensen die lijden door stress, heel dapper zijn als ze hierover durven te praten en op zoek gaan naar hulp.

Laten we mensen die lijden door stress helpen door met ze in gesprek te gaan, door te luisteren naar wat iemand nodig heeft en begrip te tonen. Als mensen eerder durven toe te geven dat ze het moeilijk hebben, kan erger misschien wel worden voorkomen. Dan blijft het misschien wel bij stress-gerelateerde klachten of overspannenheid, en dat is al erg genoeg!

Hartelijk dank.